Józef Ćwiękała (ur. 11 sierpnia 1896 w Żywcu, zm. 5 marca 1919 w Zamościu) – żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 11 sierpnia 1896 w Żywcu, w rodzinie Marcina, szewca, i Katarzyny z Laburdów. Był młodszym bratem Jana (ur. 1893), żołnierza 2 pułku piechoty Legionów. 6 lipca 1911 otrzymał świadectwo ukończenia klasy czwartej w c. k. Gimnazjum Polskim w Cieszynie. Mieszkał z rodzicami we wsi Bobrek. Po ukończeniu nauki pracował w drukarni jako zecer.

W sierpniu 1914 wstąpił jako ochotnik do Legionu Śląskiego, a następnie 1 września tego roku do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 kompanii 3 pułku piechoty. Ranny w bitwie pod Maksymcem (31 stycznia – 6 lutego 1915). Leczył się w szpitalu w Wiedniu. Wyróżnił się 3 listopada 1915 dowodząc III plutonem 2 kompanii w bitwie pod Polską Górą, zręcznym manewrem opanował stanowisko karabinu maszynowego. Ze zdobytego ckm-u otworzył ogień do npla, umożliwiając kompanii zajęcie Polskiej Góry. 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką dostał się do niewoli rosyjskiej, trzykrotnie podejmując próby ucieczki, wrócił do pułku w 1917. „Za swe bohaterskie czyny” okazane w walce, odznaczony został pośmiertnie orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.