Oktawian Misiurewicz (ur. 7 maja 1912 w Śremie, zm. 25 kwietnia 1968 w Poznaniu) – polski bokser, Mistrz Polski 1935 r. w wadze półśredniej. Trener, sędzia PZB. Redaktor naczelny „Kuriera Wielkopolskiego”, dziennikarz sportowy.

Życiorys Pochodził ze Śremu i w tamtejszym Gimnazjum rozpoczynał karierę sportową, uprawiając m.in.: piłkę nożną, tenis ziemny, lekkoatletykę i pływanie. W 1929 r. przy wsparciu konsula generalnego RP w Opolu – Daniela Kęszyckiego, zaczęto w oparciu o wzorce angielskie tworzyć sekcję pięściarską przy Śremskim Klubie Sportowym. Fakt ten oraz inspiracja meczem bokserskim Polska – Czechosłowacja w 1930 r., jak przyznał sam Misiurewicz, zachęciły go do uprawiania pięściarstwa. W roku 1931 reprezentował już barwy Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Poznaniu. W tym samym roku wziął udział w Mistrzostwach Polski juniorów. Podczas meczu bokserskiego Polska – Austria, rozegranego w Warszawie 29 kwietnia 1934 r. pokonał na punkty utytułowanego i doświadczonego Kurta Weilhammera (Mistrza Austrii z 1934 r.). W listopadzie 1934 r. wziął udział w Pięściarskim Pucharze Europy Środkowej w Essen. Czterokrotnie był reprezentantem Polski w meczach międzypaństwowych. Jego bilans to 1 wygrana i 3 porażki. W styczniu 1935 r. w meczu bokserskim Legii Warszawa z Sokołem Poznań pokonał zawodnika gospodarzy Henryka Dorobę.