Morfologia Przedstawiciele rodziny osiągają 2–5 mm długości ciała, będąc stosunkowo dużymi widłonogami. Dymorfizm płciowy jest u nich dobrze wyrażony. Ciała ich są półprzezroczyste do opalizujących, ubarwione brudnobiało, czasem z odcieniem żółtawym. W części głowowej widoczna jest kropka o czarniawym zabarwieniu, reprezentująca przypuszczalnie ich mózg.
Pierwszą tagmę stanowi głowotułów (cefalosoma), powstały ze zrośnięcia się głowy i pierwszego segmentu tułowia. Czułki pierwszej pary mają nabrzmiałe części nasadowe i, oddzielone od nich niefunkcjonalnymi stawami, palcowate, jednoczłonowe części odsiebne. Części nasadowe mają po 1–2 drobnych kolcach przednich, zaś części odsiebne zaopatrzone są w jeden drobny, położony przedwierzchołkowo wyrostek kolczysty. Czułki drugiej pary mają wsparty systemem sklerytów bazipodit oraz chwytny, zakończony pazurkowatym segmentem endopodit. Warga górna wyodrębniona jest dość dobrze, w przeciwieństwie do wargi dolnej. Otwór gębowy ma kształt mniej więcej czworokątny. Narządy gębowe samic z rodzaju Corallovexia obejmują szczęki drugiej pary w formie niezróżnicowanych płatów, a zwykle także uwstecznione żuwaczki. U samic z rodzaju Corallonoxia zachowały się tylko szczęki drugiej pary, i to w formie szczątkowej.