11 listopada 1931 roku prowadził klucz samolotów 12. eskadry liniowej podczas defilady z okazji święta niepodległości. W kwietniu 1933 roku został mianowany dowódcą oddziału portowego w 1. pułku lotniczym, a ok. 1937 roku został przeniesiony do 2 pułku lotniczego w Krakowie na stanowisko komendanta bazy lotniczej. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 1. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna. W maju 1939 roku wrócił do Warszawy, gdzie objął stanowisko kierownika działu przygotowania lotnisk polowych.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-2238. Ze względu na wiek nie został zakwalifikowany do latania operacyjnego. Latał jako nawigator na samolotach transportowych na Bliskim Wschodzie. Pełnił też funkcję nawigatora gen. Władysława Andersa. Po zakończeniu działań wojennych pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. 30 września 1960 roku otrzymał brytyjskie obywatelstwo.. Na emigracji był znany jako Andrew Colin-Plachta. Aktywnie uczestniczył w życiu Polonii, należał do Stowarzyszenia Lotników Polskich. Zmarł 28 listopada 1974 roku w Londynie, został skremowany w krematorium w Ruislip.