Od 1966 roku członek, a od 1974 roku wiceprzewodniczący National Institute of Arts and Letters. Otrzymał Juilliard Publication Award (1937), Paderewski Prize (1943), New York Music Critics’ Circle Award (1944), nagrodę Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury (1944), William Schuman Award za całokształt twórczości (1985). W 1995 roku został odznaczony National Medal of Arts.
Twórczość Był płodnym kompozytorem, jeszcze przed ukończeniem studiów napisał przeszło 100 kompozycji. Większość tych młodzieńczych dzieł później odrzucił. Jako kompozytor był twórcą konserwatywnym, stroniącym od awangardowych prądów XX-wiecznych. W jego twórczości silnie widoczna jest inspiracja muzyką romantyzmu (liryczny charakter melodyki) oraz nawiązania do neoklasycyzmu, przejawiające się w stosowaniu techniki kontrapunktycznej, struktur tematycznych i tradycyjnych form muzycznych (symfonia, koncert, sonata). W zakresie rytmiki widoczne są wpływy folkloru amerykańskiego.
Twórczość Diamonda cechuje się różnorodnością form i gatunków muzycznych. Wczesne kompozycje z lat 30. charakteryzują się wykorzystaniem modalizmów i nawiązaniami do muzyki żydowskiej, podczas gdy utwory z następnej dekady wyróżniają się prostotą i klarownością stosowanych środków. Na początku lat 50.