Małagowskiego broni się pod Sądową Wisznią.

Po remoncie pociągu w Krakowie, "Śmiały" bierze udział w zdobyciu węzła komunikacyjnego w Baranowiczach.

Małagowski dbał o edukacje powierzonych sobie żołnierzy i prowadził dla zajęcia w szkole podoficerskiej.

25 lipca w bitwie nieopodal stacji Podhorelce zostaje śmiertelnie raniony, umiera po kilku godzinach w Baranowiczach. 30 lipca 1919 został pochowany obok brata na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie..

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3173 – pośmiertnie, 10 sierpnia 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – pośmiertnie w zamian za Amarantową wstążkę Odznaka „Znak Pancerny” nr 42 – pośmiertnie, 19 marca 1933

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Członkowie załóg polskich pociągów pancernych w wojnie polsko-ukraińskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Skierniewicach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II