Ismael Perdomo Borrero (ur. 22 lutego 1872 w Gigante, zm. 3 czerwca 1950 w Bogocie) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, biskup Ibagué, arcybiskup bogotański i prymas Kolumbii, czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego.
Biografia Maturę zdał w Neiva w 1889. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Bogocie. W latach 1895–1897 studiował w Papieskim Kolegium Latynoamerykańskim w Rzymie, gdzie uzyskał stopień doktora teologii. Tamże 19 grudnia 1896 otrzymał święcenia prezbiteriatu z rąk sekretarza Świętej Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji kard. Lucido Marii Parocchiego i został kapłanem diecezji Tolima.
W 1899 powrócił do Kolumbii, gdzie został wicerektorem Seminarium Duchownego w Garzón, a następnie kanclerzem diecezji Tolima (Garzón).
8 czerwca 1903 papież Leon XIII mianował go biskupem Ibagué – pierwszym w historii ordynariuszem tej diecezji, powstałej po podziale diecezji Tolima. 19 czerwca 1903 w Rzymie przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. Girolamo Marii Gottiego OCD.