Oryginalne, dwuskrzydłowe okna przywrócono przy adaptacji z lat 1966-1972. Kamienica posiada trzyosiową elewację. Dach był pokryty dachówką i miał dwa kominy. Początkowo połacie dwuspadowego dachu były stromo ustawione. Ułatwiało to opadanie śniegu w okresie, gdy w Polsce występowały jego obfite opady. Przy przebudowie z XVIII wieku wymieniono więźbę dachową i zainstalowano dach mansardowy. Budynek posiada poddasze, jednak nie wiadomo, czy istniało ono od początku jego istnienia czy zostało dobudowane przy przebudowanie z XVIII wieku. W ogrodzie znajdowała się drewniana przybudówka. Na przestrzeni XIX wieku wzniesiono w nim kolejne budynki gospodarcze, wyburzone w XX wieku.

Druga kamienica pod adresem Stary Rynek 15 (na rogu z ulicą Szpichlerną) została zbudowana w całości w XVIII wieku, w miejscu istniejącego prawdopodobnie od czasów średniowiecza domu drewnianego. Wraz z kamienicą przy ul. Stary Rynek 14 stanowiły w tym czasie dwie z dziesięciu istniejących wówczas w mieście murowanych kamienic. Jest mniejsza od pierwszej. Parter domu pełnił funkcje handlowe, zaś piętro mieszkalne. Posiada cztery pokoje na parterze i trzy na piętrze oraz piwnicę ze sklepieniem kolebkowym. Wejście do piwnicy znajdowało się od strony ul. Szpichlernej.