Tadeusz Heliodor Przemysław Lewicki, ps. „Kość” (ur. 3 lipca 1891 w Kołomyi, zm. 3 sierpnia 1926 w Stanisławowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 3 lipca 1891 w Kołomyi, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Marii z Filipowiczów. Był przyrodnim bratem emerytowanego podpułkownika, zamieszkałego w Kosowie. Ukończył seminarium nauczycielskie. Od 1 października 1913 odbywał obowiązkową służbę wojskową w 24 pułku piechoty, w charakterze jednorocznego ochotnika.
Od 28 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich. Początkowo walczył w szeregach 2 pułku piechoty. 24 marca 1915, po odmrożeniu nóg podczas kampanii w Karpatach, przebywał w szpitalu rezerwowym w Oświęcimiu. 27 lipca 1915 został przeniesiony do 6 pułku piechoty i 12 września tego roku wyruszył na front. Od 1 marca do 1 maja 1916 był kursantem Szkoły Podchorążych. 1 maja 1916 został mianowany chorążym. Objął dowództwo II plutonu 3. kompanii 6 pp. „Szczególnie odznaczył się w walkach o Polską Górę na Wołyniu /6 VII 1916/: podczas wykonywania zadania zwiadowczego został wraz z oddziałem otoczony nad Stochodem. W wyniku zaciętej walki na bagnety wydostał się z okrążenia, przynosząc cenne informacje o wojskach rosyjskich.