Od XV do XIX w. byli związani z Sułtanatem Ternate i znajdowali się pod wpływem ludu Ternate. Język ternate zachował się jako język rytualny (w użyciu podczas tradycyjnych ceremonii ślubnych, a także jako język magicznych formuł). Dominowali nad pomniejszymi ludami północnohalmaherskimi, takimi jak Pagu i Tabaru. W XVIII i XIX w. byli znani z piractwa (do tego stopnia, że określenie orang Tobelo zaczęto wręcz utożsamiać z piractwem). W niektórych językach wschodniej Indonezji wyrazy typu tobelo (mongondow), tabelo, pabelo (bima), belo (makasarski) znaczą tyle, co „pirat”. Tobelo uczestniczyli w handlu niewolnikami. Do końca XIX w. w większości utrzymywali wierzenia tradycyjne.
Pod względem językowym są blisko spokrewnieni z ludem Galela i dzielą z nimi pewne rodzime wierzenia, ale wśród tej grupy przeważa dziś islam. Wbrew klasyfikacji lingwistycznej (która lokuje ich wśród użytkowników języków papuaskich) obie grupy wykazują ścisłe związki kulturowe i fizyczne z ludami austronezyjskimi.