Svetlana Kana Radević, cyr. Светлана Кана Радевић (ur. 21 listopada 1937 w Podgoricy, zm. 8 listopada 2000) – czarnogórska architektka.
Życiorys mały|lewo|Hotel Podgorica mały|lewo|Hotel Zlatibor Uczęszczała do szkół w Cetynii i Podgoricy. Ukończyła studia na Wydziale Architektury Uniwersytetu w Belgradzie, jednocześnie studiując historię sztuki na Wydziale Filozofii. Tytuł magistra zdobyła na Uniwersytecie Pensylwanii w pracowni Louisa Kahna, dzięki stypendium Fulbrighta. Zdobywała doświadczenie m.in. w Japonii, u Kishō Kurokawy.
Prace Radević są ważnym elementem architektury późnego modernizmu w Czarnogórze. Jej pierwszym znaczącym projektem był Hotel Podgorica, który oddano do użytku w święto narodowe Czarnogóry w 1967 r. Był to zarazem jeden z najważniejszych projektów jej kariery; przyniósł jej nagrodę federalną Borba, której została najmłodszą laureatką. Do ważniejszych budynków, które zaprojektowała, należą: dworzec autobusowy w Podgoricy, którego inspiracją był parlament w Czandigarh projektu Le Corbusiera (1968 r.), Hotel Mojkovac, który stromym spadem dachu nawiązuje do okolicznych gór (1968–1974), monumentalny pomnik w Barutana koło Podgoricy (1980 r.), Hotel Zlatibor w Užicach (1981 r.) oraz Instytut Leksykografii w Podgoricy (1984–1989).