Krypta wzmiankowana jest wielokrotnie w raportach z wizytacji biskupich: Pietro Dusiny (1575), Baldassare Cagliaresa (1615), Gaspare Gori-Manciniego (1722), Paul Alphérana de Bussan (1744), Vincenzo Labiniego (1781), Ferdinando Matteiego (1809). Kościół średniowieczny Najstarszy kościół w tym miejscu istniał już przed 1438. Dokumentuje to zapis z 28 maja tegoż roku przed notariuszem Lucą de Sillato, w którym Antonio di Bigliera zapisuje na rzecz ecclesia Ste Marie de Virtutibus płat ziemi nazywany ta' Formaġ. Kolejne uposażenie ma miejsce 6 grudnia 1454, tym razem przez Bartolomeo de Bordino. Kościół ówczesny był zorientowany, zbudowany na planie prostokąta, z apsydą, jego sklepienie z płyt kamiennych było wsparty na siedmiu łukach. Biskup Dusina wspomina o jednym ołtarzu, ponad którym znajdował się obraz, chroniony żółtą zasłoną. W 1615 biskup Cagliares wspomina już o nowym obrazie, przedstawiającym Dziewicę Maryję z Dzieciątkiem, namalowanym w stylu pokrewnym , prawdopodobnie przez Vincenzo Baiatę w 1610. Obraz ten przed 1667 stał się obiektem kultu, zaś w 1722 na głowach Maryi i Dzieciątka umieszczone zostały srebrne korony. Dziś znajduje się w muzeum Wignacourta w Rabacie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Tal-Virtù w Rabacie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.