W 1986 posąg wraz z postumentem został odnowiony i przeniesiony na teren seminarium arcybiskupiego.

Z czasem budynek świątyni został porzucony; stał się obiektem ataku wandali, zniszczone lub uszkodzone zostały drzwi, ściany, ołtarz. Przez jakiś czas odbywały się tutaj czarne msze satanistów. W 1988 wykonane zostały pewne prace porządkowe i renowacyjne. Budynek przechodził przez ręce kilku właścicieli, lecz żaden z nich nie dbał o niego. W 2006 budynek wraz z terenem zakupił Charles Mangion, który przez kolejne trzy lata doprowadzał kaplicę do stanu używalności. 22 października 2009 odprawiona została w nim pierwsza od siedemdziesięciu lat msza święta.

Architektura Wygląd zewnętrzny Plany kościoła były wzorowane na kościele Sarria we Florianie z 1678, który ponoć był zaprojektowany przez Mattia Pretiego. Kaplica zbudowana jest na planie okręgu, jej fasada charakteryzuje się podwójnymi pilastrami na cokołach, przy czym ich kompozytowe kapitele umieszczone są wokół obwodu w regularnych odstępach. Pilastry wspierają gzyms i opaskę poddasza, ponad którą wznosi się żebrowana kopuła, oryginalnie z ośmiookienną latarnią. Oryginalną latarnię zdemontowano w 1901, aby zrobić miejsce na pozłacany metalowy posąg Chrystusa Odkupiciela o wysokości 4,57 m.