Sahu lub Sa’u (Sawuwu’u, Suwuwu’u) – indonezyjska grupa etniczna z prowincji Moluki Północne, zamieszkująca północno-zachodnią część wyspy Halmahera. Według różnych danych ich populacja wynosi 10–12 tys. lub 25 tys. osób (kecamatany Sahu, Sahu Timur i Jailolo, 2019). Należą do ludów północnohalmaherskich (niebędących ludami austronezyjskimi).
Ich pierwotny język to sahu z dialektami pa’disua i tala’i. W użyciu jest także malajski Moluków Północnych wraz z indonezyjskim. W większości wyznają protestantyzm. Chrześcijaństwo było szerzone w latach 20. i 30. XX w. przez misjonarzy holenderskich. Są wśród nich również muzułmanie.
Zajmują się przede wszystkim rolnictwem i rybołówstwem. Od lat 30. XX w. duże znaczenie ma produkcja i sprzedaż kopry. Jako jedyny lud Halmahery sprowadzali z zewnątrz wyroby włókiennicze do zastosowań obrzędowych (w regionie, gdzie nie występują tradycje tkackie). Istotną rolę w ich kulturze odgrywa uprawa ryżu suchego; sami porównują się metaforycznie do „wyrastających z ziemi łodyg ryżu”. Niektórzy pracują w administracji, szkolnictwie i sektorze medycznym.