thumb|left|„Drut” wyznaczający granicę pomiędzy Cyrenajką a Egiptem thumb|left|Armia brytyjska wycofuje się z pozycji pod Gazalą Po zwycięstwie pod Tobrukiem Rommel ścigał wycofującą się 8 Armię. Jego zamiarem było doprowadzenie do walnej bitwy i pokonanie wroga w Afryce, zanim Brytyjczycy będą mieli szansę na wprowadzenie do walki nowych jednostek i zrekonstruowanie linii obronnej. Chociaż jego siły były bardzo osłabione po bitwie pod Gazalą, miały atuty w postaci szybkości natarcia, podstępu i zaskoczenia. 21 Dywizja Pancerna otrzymała jeden dzień na przegrupowanie, a następnie została wysłana do ataku wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego do Egiptu. Zapasy paliwa i amunicji przechwycone w Tobruku zaspokoiły siły Osi przed ich wyprawą na granicę egipską i dalej na wschód.
Po klęsce pod Gazalą i utracie Tobruku gen. Auchinleck złożył rezygnację 22 czerwca, która została odrzucona. Aby spowolnić postęp sił niemiecko-włoskich w stronę Egiptu, brytyjskie dowództwo zamierzało uformować nową pozycję obronną na granicy Cyrenajki z Egiptem wzdłuż Drucianej Granicy (ang. Frontier Wire), jak nazywano sieć drutu kolczastego wyznaczającego granicę pomiędzy Cyrenajką a Egiptem na Pustyni Libijskiej. XIII Korpus gen. Williama Gotta miał się wycofać, prowadząc działania opóźniające.