altensteinii rosnący od 300 lat w pojemniku w Hortus Botanicus Amsterdam uznawany bywa za najstarszą żyjącą roślinę doniczkową, aczkolwiek w Hanowerze uprawiany jest w pojemniku od 1653 granat właściwy).
Pień tych roślin wykorzystywany jest do pozyskiwania sago. Wyrabia się z niego mąkę i dlatego rośliny te zwane bywają „palmami chlebowymi”. Także ich nazwa naukowa do tego nawiązuje, bowiem utworzona została z greckich słów en cephali (w głowie) i artos (chleb).
Morfologia thumb|Szyszka żeńska Encephalartos villosus z czerwonymi nasionami PokrójRośliny o walcowatym, zdrewniałym pędzie o zróżnicowanej wysokości (od wyrastających niewiele ponad powierzchnię ziemi, aż do kilkunastu metrów). U większości gatunków krępe pnie nie przekraczają wysokości 3–3,5 m długości. Najbardziej okazałe rośliny z gatunku E. laurentianus osiągają 15 m wysokości i mają pień o średnicy 1 m (to zarazem największy przedstawiciel współczesnych sagowców). Pnie rosną prosto ku górze, ale u części gatunków też pokładają się, często rozgałęziają się u nasady (tworzą odrosty), bardzo rzadko rozgałęziają się w górnej części. Pnie okryte są trwałymi i zdrewniałymi nasadami liści.
LiścieWyrastają na pędzie skrętolegle porozdzielane katafilami. Dolne liście zredukowane są często do pojedynczych cierni, wyżej położone mają blaszkę pierzasto złożoną.