Rzekę zasilają okoliczne źródła i kilka krótkich dopływów. Najważniejsze lewostronne dopływy to Ljutica i Sušica, a prawostronne to Vaskovaćka Rijeka i Draga. Największym wywierzyskiem jest, znajdujące się na lewym brzegu rzeki, Bajlovića Sige, o wydajności do kilkuset litrów na sekundę. Woda wypływająca z jaskini Bučevica spada do Tary z wysokości ponad 30 m, na szerokości ponad 150 m. Hałas powstający na progach jest słyszalny na krawędziach kanionu. Spośród ponad 40 progów najbardziej znane są Đavolje Lazi, Sokolovina, Bijeli Kamen, Gornji Tepački Buk i Donji Tepački Buk.
Ze względu na jakość wody i unikalny ekosystem, Tara stała się częścią projektu „Čovjek i biosfera” (Człowiek i biosfera) i weszła w skład światowych, ekologicznych rezerwatów biosfery, chronionych międzynarodowymi konwencjami. Tara wraz z Driną jest głównym siedliskiem i tarliskiem głowacicy w Europie.