101 Korpus Strzelecki () – związek taktyczny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
Historia 101 Korpus walczył na froncie wschodnim wchodząc w skład 38 ArmiiBolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s. 599.. Nacierające w czasie ofensywy lwowsko-sandomierskiej wojska Korpusu miały za zadanie sforsować San i opanować Sanok. Po wykonaniu tego zadania (3 sierpnia 1944) jego czołowe jednostki atakowały dalej i zdobyły Krosno. Następnie, w ramach ofensywy zimowej, 21 stycznia 1945 dotarły do Gdowa. W czasie walk o ten silny punkt oporu obrony niemieckiej zastosowano z powodzeniem manewr oskrzydlający.
Dowodzący 140 Dywizją Piechoty gen. mjr Aleksandr Kisielow poległ 24 stycznia w rejonie Wadowic. W lutym 101 Korpus stoczył ciężkie walki o Czechowice-Dziedzice. W całodobowych walkach ulicznych walczyli z powodzeniem żołnierze z 70 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty gen. mjr. Iwana GusiewaBolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939–1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa 1971, s.80,81,126,127.459. W kolejnych dniach działania bojowe 101 Korpus kontynuował na terenie CzechosłowacjiKiriłł Moskalenko, Uderzenie za uderzeniem 1943–1945. Warszawa 1974, s. 658. i tam zastał go koniec wojny. Dowódca 101 Korpusu Armijnego gen. lejtn.