Ostatni człowiek (ang. The Last Man) – anglojęzyczna powieść apokaliptyczna Mary Shelley opublikowana w 1826 w Wielkiej Brytanii. Utwór opowiada o losach świata w drugiej połowie XXI wieku, kiedy ludzkość powoli ulega zagładzie w wyniku epidemii. Powieść spotkała się z negatywnym odbiorem krytyków, przez co jej nakład został wstrzymany do II połowy XX wieku. W 1924 powstał luźno oparty na powieści film niemy The Last Man on Earth.

Publikacja i odbiór Pisząc Ostatniego człowieka, Mary Shelley inspirowała się francuską powieścią o podobnej tematyce, Le Dernier homme (z ) Cousina de Grainville, wydaną w Londynie jako Omegarus and Syderia bez podania imienia autora.

Powieść Ostatni człowiek została wydana w 1826 w Londynie przez Henry’ego Colburna i była z początku promowana jako nowy romans, a raczej opowieść prorocza. Była to pierwsza powieść apokaliptyczna napisana oryginalnie w języku angielskim. Francuska powieść o tym samym tytule Le Dernier Homme powstała w 1805.

Książka była szeroko krytykowana w XIX wieku. Zarzucano jej, że jest zbyt ponura, a podjęta tematyka, czyli próba opisania ostateczności, jest niemożliwa.