Z kolei Izrael nie chciał pokazać słabości i wycofać się z pozycji na zachodzie Synaju mimo strat wśród żołnierzy stacjonujących na linii Bar-Lewa. Obszar walk w trakcie wojny na wyczerpanie był również poligonem doświadczalnym dla nowego sprzętu amerykańskiego i radzieckiego.
Wstęp i przygotowania do operacji mały|lewo|Podpułkownik Ze’ew Almog, 1970 rok Od marca 1969 roku nasilały się ataki egipskie na izraelskie pozycje na linii Bar-Lewa i na terytorium Synaju. Ostatnim takim atakiem przed operacją był atak Egipcjan na Port Tawfik 10 lipca. W jego wyniku zginęło 7 izraelskich żołnierzy, 5 zostało rannych, jeden zaginął. Zniszczono także 3 czołgi. Wydarzenie to, wraz z wcześniejszym atakiem na izraelskie umocnienia na wschód od Ismailii, zmusiło dowództwo Cahalu do stworzenia planu ataku odwetowego, który zaskoczy Egipcjan, złagodzi krytykę izraelskiej opinii publicznej i podbuduje morale Cahalu i . Stworzenia planu ataku podjął się dowódca jednostki morskich komandosów – Szajjetet 13 – ppłk .