Ignacy Roman Wiśniewski (ur. 4 lutego 1898 w Poznaniu, zm. 14 czerwca 1981 tamżeWłodzimierz Becker, Poznańscy saperzy 1919-1939, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota-Roweckiego w Lesznie, Poznań, 2016, s.79-80, ) – polski wojskowy, saper, urzędnik, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Jego rodzicami byli Jan i Maria z domu Łabędzka. Wychowywał się na poznańskiej Starołęce i tam w 1912 ukończył szkołę podstawową. W roku następnym rozpoczął praktykę kupiecką w sklepie galanteryjnym należącym do Roberta Kronera. Uczęszczał jednocześnie do miejskiej szkoły handlowej, a także udzielał się w Towarzystwie Sokół. W 1914 wstąpił do służby pocztowej i pracował do 10 marca 1916 jako listonosz, po czym powołano go do 29. Zapasowego Batalionu Saperów armii pruskiej. Walczył na froncie zachodnim i 27 lipca 1918 został ranny w lewą dłoń pod Verdun.