W 1972 dołączył do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Pełnił różne funkcje w lokalnych strukturach partii. Bez powodzenia kandydował do landtagu Dolnej Saksonii. W latach 1984–1990 sprawował mandat europosła II i III kadencji. Zasiadał we frakcji chadeckiej, pracował m.in. w Komisji ds. Młodzieży, Kultury, Edukacji, Środków Masowego Przekazu i Sportu. W okresie przemian politycznych po zjednoczeniu Niemiec w 1990 zaangażował się w działalność polityczną w kraju związkowym Saksonia-Anhalt. W tym samym roku objął stanowisko ministra finansów w rządzie krajowym Gerda Giesa. W 1991 zastąpił go na urzędzie premiera Saksonii-Anhaltu, wcześniej w tymże roku stanął na czele struktur CDU w landzie. W 1993 ustąpił z funkcji premiera po krytyce wysokości wynagrodzeń ministrów, odszedł też ze stanowiska partyjnego, wycofując się z aktywności politycznej.
Pracował następnie jako konsultant do spraw zarządzania, przedstawiciel Deutsche Bahn w Brukseli oraz doradca bułgarskiego ministra finansów. W późniejszych latach powrócił do działalności dydaktycznej. W 2009 formalnie zrezygnował z członkostwa w CDU.