Adam Litwiński (ur. 22 grudnia 1893 w Lublinie, zm. 13 września 1939 w Bełżcu) – żołnierz Legionów Polskich, kapitan piechoty Wojska Polskiego i nadkomisarz Policji Państwowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Tomasza i Konstancji z Wieczorkiewiczów. Absolwent szkoły średniej handlowej. Od 1914 w POW, zagrożony aresztowaniem zgłosił się do Legionów Polskich. Od 2 listopada 1915 żołnierz 2 pułku ułanów Legionów Polskich. Został ranny w bitwie pod Rudką Niżyńską. Następnie w składzie Polskiego Korpusu Posiłkowego. Od 1 lutego 1919 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w składzie 23 pułku piechoty na stanowisku dowódcy 9 kompanii w 3 batalionie z którym brał udział w walkach na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Został dwukrotnie ranny: 15 maja 1920 w bitwie pod Stelmachowem i 23 lipca 1920 w walce pod Murczycami.

„12 sierpnia 1920 w walkach nad Bugiem mężnym kontratakiem odrzucił zmasowane oddziały kawalerii bolszewickiej i wytrwał aż do nadejścia pomocy. Za tę postawę odznaczony Orderem Virtuti Militari”.