W 1938 zdał maturę w trybie eksternistycznym. W tym samym roku zapisał się na Wydział Socjologii Uniwersytetu Poznańskiego. Studia przerwał mu wybuch II wojny światowej. Jako żołnierz Wojska Polskiego brał udział w kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli, przebywał obozie jenieckim Stalag I A Stablack. Zajmował się organizacją życia kulturalno-oświatowego więźniów. W niewoli ciężko zachorował i w 1940 został zwolniony z obozu. Następnie wrócił do Poznania. W 1945 jako ochotnik brał udział w walkach o wyzwolenie Poznania, w których został ciężko ranny.

Po wojnie pracował w różnych instytucjach, m.in. w Delegaturze Ministerstwa Oświaty, Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, Komitecie Wojewódzkim Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, Państwowym Przedsiębiorstwie „Dom Książki”, Powiatowym Domu Kultury w Zielonej Górze.

Od 1968 mieszkał w Gdyni. Do Wielkopolski wrócił w 1992 i zamieszkał w internacie Zespołu Szkół Rolniczych w Grabonogu. W 1997 obchodzono jubileusz jego 90. urodzin. Z tej okazji ukazało się okolicznościowe wydawnictwo Od wiwata do wiwata.

Zmarł 16 czerwca 1998, pochowany na cmentarzu parafialnym w Domachowie.