Następnie do 1651 roku prace prowadził Giovanni Battista Soria, a później Vincenzo della Greca, który pracował nad górną częścią fasady od 1651 do 1661 roku. Po śmierci Vincenzo, budowę kontynuował jego syn Felice, który ostatecznie zakończył prace w 1663 roku.

W 1860 roku wnętrze kościoła zostało odrestaurowane i ozdobione sztukateriami oraz złoceniami. W 1873 roku dominikanki zostały wywłaszczone przez rząd włoski i musiały opuścić klasztor, w którym urządzono świecką szkołę. W 1874 roku przeprowadzono prace zmniejszające nachylenie Via Nazionale, co doprowadziło do obniżenia poziomu gruntu przed kościołem oraz po jego lewej stronie. W efekcie musiano dobudować dodatkowy ciąg schodów prowadzących do wejścia. W 1928 roku prowadzone przez dominikanów Angelicum odkupiło od rządu dawny klasztor św. Dominika i Sykstusa.

Architektura i sztuka Kościół zbudowano na planie prostokąta, ma on jedną nawę z apsydą. Został wzniesiony z cegły, detale architektoniczne są z trawertynu.

Dzwonnica

Dzwonnica znajduje się po prawej stronie apsydy.