W 1955 objęła stanowisko kierownika tego programu. Od 1958 kierowała Colloid Cotton Chemical Laboratory, a w 1959 została kierownikiem badań w Physical Chemistry Research Group of the Cotton Reaction Laboratory. Pracowała tam nad chemiczną obróbką bawełny w celu uzyskania lepszych tkanin. Dzięki jej pracom uzyskano tkaniny odporne na gniecenie, poplamienie czy płomienie.

Od 1960 pracowała jako adjunct professor w Tulane University, a od 1981 jako wykładowca w University of New Orleans. W 1986 przeszła na emeryturę. Nagrody Praca Ruth Benerito wielokrotnie była nagradzana. Otrzymała Medal Garvana-Olina (1970), ACS Southern Chemist Award (1968) i ACS Southwest Chemist Award (1971), dwukrotnie USDA Distinguished Service Award (1964, 1970). W 1968 dostała Federal Woman’s Award, nagrodę za wybitną służbę dla kobiet we wszystkich działach służby federalnej. W 2002 nagrodzona została Lemelson-MIT Lifetime Achievement Award. Honorowe członkostwo przyznały jej stowarzyszenia Delta Kappa Gamma oraz Iota Sigma Pi. Ladies' Home Journal umieścił ją na liście 75 najważniejszych kobiet w USA. W 1981 Tulane University przyznał jej doktorat honoris causa.