- Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej. 25 lutego 1950 r. otrzymał stopień profesora nadzwyczajnego, 27 lutego 1958 r. - profesora zwyczajnego. W roku akademickim 1949/50 był dziekanem Wydziału Ruchu Kolejowego, zaś w latach 1950–1953 - pierwszym dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej. W pracy naukowej zajmował się m.in. wykorzystaniem odpadów przemysłowych i przetwórstwa tworzyw sztucznych w budownictwie, zastosowaniem kamieni i kruszywa w budownictwie i drogownictwie, spoiwami gipsowymi i krzemionkowymi. Był promotorem 6 rozpraw habilitacyjnych i 36 doktorskich.
Pełnił również następujące funkcje:
przewodniczącego Sekcji Materiałów Budowlanych (1952–1969), Sekcji Technologii Budowlanej (1969–1972) i Zespołu Materiałów Budowlanych (1972–1975) Komitetu Inżynierii Lądowej Polskiej Akademii NaukSekcja Inżynierii Materiałów Budowlanych; przewodniczącego Rad Naukowych Instytutu Badawczego Dróg i Mostów oraz Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Betonów - członka Prezydium Rady Naukowej Instytutu Techniki Budowlanej - członka Rad Naukowych Instytutu Lotnictwa oraz Instytutu Szkła i Ceramiki; przewodniczącego Sekcji Przemysłu Mineralnego Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego i Materiałów Budowlanych; członka honorowego (od 1965) i przewodniczącego Głównego