thumb|240 px|Żona Kazimierza – Konstancja Kazimierz Józef Markiewicz herbu Łabędź (ur. 15 marca 1874 w DenhofówceObecnie Rejon tetyjowski, zm. 2 grudnia 1932 w Warszawie) – polski malarz, dramaturg, prawnik, reżyser teatralny, scenograf.
Życiorys Urodził się w Denhofówce, w rodzinie ziemiańskiej, jako syn Piotra Markiewicza i Marii Chrząszczewskiej. Od 1892 roku przebywał w Kijowie, gdzie studiował prawo na tamtejszym uniwersytecie i uczył się w szkole rysunku Mykoły Iwanowycza Muraszki (1844–1909), ukraińskiego artysty i pedagoga. W 1895 roku wyjechał do Paryża, gdzie studiował między innymi w École des Beaux Arts i wystawiał swoje obrazy m.in. w Salonie Niezależnych i w 1900 roku na Wystawie Powszechnej. W tym okresie ożenił się z Jadwigą Neyman h. Spława, z którą miał dwóch synów, Stanisława i Ryszarda. Jadwiga i Ryszard zmarli na Ukrainie w 1899. Dalej studiując w Paryżu, spotkał ówczesną studentkę sztuki Konstancję Goore-Booth, późniejszą irlandzką działaczkę niepodległościową i społeczną. W 1900 roku ożenił się z Konstancją. Dopiero w 1901 spędzili kilka miesięcy w majątku Kazimierza w Żywotówce, oddalonej około 20 km na południowy zachód od Denhofówki. Oboje tam malowali, później wzbudzając w Dublinie sensację krajobrazami Europy Wschodniej i portretami wieśniaków.