W 1913 przeszedł na emeryturę. Borykał się ze schorzeniami przewodu pokarmowego. Po kilku latach wyprowadził się z Roździenia i zamieszkał u siostry w Sobieszowie. Pod koniec życia znalazł się w szpitalu. Wciąż pamiętał o Górnym Śląsku. Zmarł 18 listopada 1925 w wieku 69 lat. Jego pogrzeb odbył się 23 listopada 1925 przy udziale duchowieństwa z parafii ewangelickich z Górnego Śląska, w których działalność się angażował. Został pochowany na nieistniejącym cmentarzu ewangelickim w Cieplicach. Krótko przed śmiercią pisał w zakończeniu jednego z listów do parafii w Hołdunowie: Żyję i umieram dla Hołdunowa, Mysłowic i Roździenia.
Zaangażowanie na rzecz Kościoła ewangelickiego na Górnym Śląsku Roździeń mały|Ernst von Prittwitz und Gaffron w ewangelickim domu parafialnym w Roździeniu Największą zbiórkę, którą przeprowadził Prittwitz było wsparcie budowy kościoła Zbawiciela. Dzięki licznym koneksjom rodzinnym docierał do darczyńców, wysyłając pisane wieczorami lisy z prośbami o wsparcie budowy świątyni. Bywało, że na pocztę w Roździeniu przynosił 300 listów, które następnie były rozsyłane po całym państwie pruskim. W ten sposób przez 10 lat udało mu się zebrać 65 tys. marek, których dotarcie do Roździenia skrupulatnie notował w księgach rachunkowych.