Dyrektora wydziału, Amelia Łączyńska, była jednocześnie kierownikiem Muzeum Powiatowego w Darłowie. Zaproponowała Tarnowskiemu pracę w Darłowie w charakterze dozorcy i przewodnika z wynagrodzeniem 900 zł miesięcznie, z nadzieją na przyszły awans na kierownika. Tarnowski przyjął pracę z myślą, że wkrótce i tak podejmie pracę w Gdyni. W przeprowadzonym w 1960 roku reportażu na swój temat stwierdził, że dopiero po pobieżnym zwiedzeniu Zamku Książąt Pomorskich w maju 1946 roku uznał, że jest jego miejsce. Po muzeum oprowadził go wtedy jego twórca i pierwszy dyrektor Karl Rosenow. Były dyrektor nie darzył sympatią Tarnowskiego z uwagi na jego socjalistyczne poglądy. Ten z kolei uważał Rosenowa za niemieckiego nacjonalistę. Mimo to przez kolejny rok współpracowali ze sobą
Jako dozorca Aleksander Tarnowski przyjechał do Darłowa 24 maja 1946 roku. Na początku miał otrzymać mieszkanie w zdewastowanym, dwupokojowym domu nad kanałem. Zdecydował się zamieszkać w jednym z dwóch pokoi na Zamku zajmowanych przez woźną Anną Moczall, z którą współpracował w początkowym okresie swojej pracy. Anna Moczall wraz z mężem, byłym woźnym Adolfem i byłym dyrektorem Rosenowm zostali w lipcu 1947 r. deportowani z Polski. Tarnowski zajął wówczas całe mieszkanie na zamku.