Po wojnie, w maju 1945 roku wrócił do Polski. We wrześniu 1945 roku zamieszkał w Słupsku. Przez kilka miesięcy służył w Milicji Obywatelskiej. W tym samym roku zamieszkał z Genowefą Zielińską, wychowaną we Francji, z którą był w nieformalnym związku. W 1947 roku poznał byłego francuskiego jeńca wojennego, Gastona Drueta, który miał mu zaproponować współpracę z francuskim wywiadem. Klimczak, chcąc walczyć z komunistyczną władzą, przekazywał mu informacje natury wojskowej, politycznej i społecznej. Od 1948 roku współpraca rozszerzyła się, a informacje były przekazywane bezpośrednio wicekonsulowi francuskiemu Rene Barentowi, a następnie sekretarzowi szczecińskiego konsulatu Andrè Robineau.

19 listopada 1949, w Szczecinie, został aresztowany w sprawie Robineau. Po pokazowym procesie, 14 lutego 1950 roku, został skazany na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia. Wyrok został wykonany 12 grudnia 1950 roku w Kielcach. Powód przewiezienia więźnia do Kielc do tej pory jest niejasny.