Nikołaj Iljicz Usienko (ros. Николай Ильич Усенко, ur. 22 grudnia 1924 we wsi Kamienka w rejonie irbiejskim w Kraju Krasnojarskim, zm. 21 marca 1996 w Krasnojarsku) – radziecki wojskowy, czerwonoarmista, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1930 jego rodzina została rozkułaczona i przymusowo przesiedlona do rejonu kieżemskiego podczas kolektywizacji. Skończył 6 klas, pracował jako drwal oraz wioślarz na Angarze. W październiku 1942 został powołany do armii, przeszedł szkolenie na łącznościowca. Od stycznia 1943 był na froncie wojny z Niemcami, walczył na Froncie Północno-Zachodnim, Centralnym i Woroneskim. Brał udział w bitwie pod Diemiańskiem w lutym 1942 i w walkach o Starą Russę w marcu 1943 (części operacji Polarna Gwiazda), później w bitwie kurskiej i operacji orłowskiej latem 1943, a od 26 sierpnia do 30 września 1943 w operacji czernihowsko-prypeckiej, w tym w forsowaniu Desny. Szczególnie wyróżnił się w walkach o przyczółek na prawym brzegu Dniepru w październiku 1943 jako telefonista batalionu 8 gwardyjskiego pułku powietrznodesantowego 3 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej 60 Armii. Podczas walk 5-6 października 1943 pod ogniem wroga zapewniał łączność dowódcy batalionu z kompaniami, likwidując liczne przerwy w łączności.