Antoni Frąszczak (ur. 13 stycznia 1898 w Lenartowicach, zm. 3 maja 1969 w PoznaniuWłodzimierz Becker, Poznańscy saperzy 1919-1939, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota-Roweckiego w Lesznie, Poznań, 2016, s. 82–83, .) – polski wojskowy, saper.
Życiorys Pochodził z rodziny rolniczej Franciszka i Marcjanny z domu Kubasik. W młodości pomagał w gospodarstwie. Brał również udział w strajkach szkolnych. 14 listopada 1916 został powołany do armii pruskiej i walczył na froncie zachodnim. W grudniu 1918 zdezerterował i przedostał się w rejon Pleszewa, gdzie dołączył do Kompanii Pleszewskiej powstańców wielkopolskich, walcząc w okolicach Odolanowa, Kępna, Rawicza, Miejskiej Górki i Zdun. Po przeniesieniu do 8. Pułku Strzelców Wielkopolskich brał udział w walkach pod Czarnkowem, Kcynią oraz Bydgoszczą. 24 kwietnia 1920 przydzielono go do II Batalionu Saperów Wielkopolskich, z którym walczył z bolszewikami. Dalsza jego kariera przedstawiała się następująco: służba w 7 Pułku Saperów Wielkopolskich (m.in. szef izby chorych), 1 marca 1921: mianowanie podoficerem zawodowym, 1923: ukończenie kursu w Centralnej Szkole Podoficerów Zawodowych Sanitarnych w Przemyślu.