Pierwsze przejście: Teresa Hildt (Węgrzynowiczowa) i Tadeusz Orłowski 8 sierpnia 1950 r. Od nazwiska tego ostatniego pochodzi nazwa żlebu. Podany przez nich opis wspinaczki ma jednak wiele nieścisłości topograficznych i budzi zastrzeżenia. Np. według ich opisu pierwszy próg to niewielki prożek, w istocie zaś jest to próg o wysokości 50 m i trudnej drodze wspinaczkowej. Według współczesnej wyceny pierwszy próg to III, a dwóch miejscach V w skali tatrzańskiej i pierwsi wspinacze najprawdopodobniej go obeszli. Pierwsze jego pewne przejście: W. Cywiński i Stanisław Krzeptowski 14 września 2000 r. Próg drugi do 2001 r. najprawdopodobniej był dziewiczy. Można go obejść od prawej strony (II). Próg trzeci pokonywano po lewej stronie żlebu (w odległości do 20 m od koryta).

Odcinkami Żlebu Orłowskiego biegną jeszcze inne drogi wspinaczkowe.

Przypisy

Kategoria:Żleby polskich Tatr Kategoria:Żleby Tatr Wysokich