Od 1955 prowadził studio kompozycji elektronicznej w Instytucie Muzycznym Kranichsteina (Kranichsteiner Musikinstitut) w Darmstadcie. W 1957 założył własne studio Studio Kompozycji Elektronicznej Hermann Heiß przy Akademie für Tonkunst. Było to jedno z pierwszych prywatnych studiów elektronicznych w Niemczech. Stworzył tam wiele elektronicznych kompozycji, również na zamówienie teatrów, filmów, radia i telewizji. Opracował także specjalny sprzęt do tworzenia dźwięków i technicznej poprawy procesu ich powstawania, m.in. generator szumu i magnetofon ułatwiający miksowanie kilku ścieżek audio. Urządzenie to zostało wyprodukowane przez niemiecką firmę Vollmer i sprzedawane pod nazwą „magnetofon magnetyczny Heiß-Vollmer”.
Twórczość Heiss od początku swojej drogi twórczej był pod silnym wpływem J.M. Hauera i jego metody dwunastotonowej (opracowanej wcześniej i różniącej się trochę od techniki dodekafonicznej Schönberga). Opowiadał się za kompozycją atematyczną, swobodnym linearyzmem i dynamiczym traktowaniem formy. W utworach skomponowanych na początku lat 50. widać jego zainteresowanie techniką punktualistyczną.