. Nazwą „Jaskinia Prosiecka” określano wówczas jaskinię V-1, długości ok. 40 m, usytuowaną kilkaset metrów wyżej w dolinie, której wylot znajduje się ponad wielkim wywierzyskiem, a którą wiązano z domniemanym systemem jaskiniowym masywu Prosiecznego (lub szerzej: całej Doliny Prosieckiej). Dopiero przekopanie, po wieloletnich pracach, niewielkiej (początkowo ok. 25 m) jaskini O-3 i przedostanie się w 2011 roku do dalszych, rozległych korytarzy, spowodowało przeniesienie nazwy „Jaskinia Prosiecka” na nowy system jaskiniowy. Charakterystyka Jaskinia Prosiecka jest jaskinią typu szczelinowego, wytworzoną w ciemnoszarych wapieniach środkowego triasu. Ciągnie się generalnie w kierunku południe-północ, w trzech kolejnych, coraz wyżej położonych poziomach. Korytarze oraz niewielkie sale rozwinięte są w osiach licznych złomów i pęknięć masywu, przebiegających w większości wzdłuż skośnie (pod kątami 60°-45°) ułożonych warstw skał. Zwłaszcza w partiach wstępnych rozdzielane są one odcinkami bardzo wąskich szczelin i suchych syfonów. Jest to jaskinia bez stałego cieku wodnego, jednak znajduje się w niej kilka niewielkich jeziorek, a część korytarzy bywa zalewana w czasie topnienia śniegów lub intensywnych opadów.