rozpiętość skrzydeł: 35–39 cm. Dymorfizm płciowy przejawia się w długości wydłużonych sterówek (krótsze u samic) oraz w barwie tęczówki. W locie u żołn modrolicych zwracają uwagę długie skrzydła i ogon. Wzdłuż krawędzi skrzydła biegnie wąski popielaty lub czarny pasek końcowy o równej szerokości.

Dalszy opis dotyczy ptaków podgatunku nominatywnego, jeśli nie zaznaczono inaczej. Czoło białe. Przód ciemienia i okolice brwi jasnoniebieskie. Pod czarną maską znajduje się wąska niebieska linia. Broda żółta, gardło rdzawe. Pozostała część brody, wierzch i spód ciała mają kolor jaskrawozielony. Jednolita barwa skrzydeł, bez jasnych plam na barkach, jest ważną cechą rozpoznawczą. Wyróżniają się popielate końcówki lotek I i II rzędu oraz rdzawy spód ciała. Odcienie ubarwienia spodu ciała zmieniają się stopniowo – pierś jest trawiastozielona, brzuch niebieskozielony, pokrywy podogonowe zielonkawoniebieskie. Ogon od spodu srebrzyście szary. Wydłużone sterówki u samca sięgają 45–67 mm za resztę ogona. Pod koniec lata znoszone już upierzenie nabiera coraz bardziej oliwkowozielonego odcienia. Dziób czarny. Tęczówka u samców bordowa, u samic często pomarańczowoczerwona. Nogi ciemnoszare.