Niezależnie od okresu roku żołny modrolice są bardzo towarzyskie. W sezonie lęgowym często odpoczywają na ziemi nieopodal swoich nor. Noce spędzają w norach, chowają się w nich także podczas burz piaskowych. Poza sezonem lęgowym odpoczywają na liściastych drzewach, tamaryszkach, ciborach papirusowych, daktylowcach i w szuwarach.
Istnieją liczne podobieństwa między żołnami modrolicymi a żołnami zwyczajnymi (M. apiaster). To jedyne dwa gatunki żołn, których obszar gniazdowania leży w większości na terenie Palearktyki. Na Półwyspie Arabskim miejsca gniazdowania żołn modrolicych są rozmieszczone tak samo, jak u żołn zwyczajnych – niemal wyłącznie w regionie al-Batina. Ich zimowiska w większości pokrywają się, a oprócz wspólnego zimowania żołny tych dwóch gatunków również i często migrują w mieszanych stadach. Do tego tworzą mieszane kolonie lęgowe, być może osiągając większy sukces lęgowy niż w jednogatunkowych koloniach. W Afryce Południowej zimowiska żołn modrolicych miejscami nachodzą się z zasięgiem występowania wszystkich spotykanych tam żołn 7 gatunków. Prawdopodobnie występuje konkurencja między żołnami modrolicymi a karminowymi (M. nubicoides) i białoczelnymi (M.