Do odrodzonego Wojska Polskiego został wcielony, w randze podporucznika, w dniu 8 lutego 1919 r. i skierowany do rezerwy oficerskiej w Warszawie. Następnie otrzymał przydział do kompanii zapasowej saperów nr 1. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej – przebywał na froncie od dnia 20 marca 1919 r. do dnia 21 grudnia roku następnego. Walczył w szeregach 3 kompanii I Batalionu Saperów i 2 kompanii VIII Batalionu Saperów. Wyróżnił się w dniu 11 lipca 1920 r., kiedy to wykonał rozkaz zniszczenia, pod huraganowym ogniem artylerii i ckm-ów wroga, mostu na Ikwie. Za wykazane wówczas męstwo odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.13884.VM z 4 sierpnia 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 41 z dnia 27 października 1922 r.).