W II połowie XX wieku z powodu suszy, a co za tym idzie głodu wiele rodzin porzuciło koczowniczy tryb życia. Spadło zainteresowanie koralikami. W latach 70. XX wieku ostatni żyjący ich wytwórcy nie znaleźli uczniów, aby przekazać swoje umiejętności. Dodatkowo w latach 80. XX wieku zapotrzebowanie na koraliki w Mauretanii zniknęło, co spowodowało wyginięcie tradycji wytwarzania koralików Kiffa. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych pojawiła się grupa kolekcjonerów, a opublikowane prace spowodowały wzrost zainteresowania. Dlatego na początku lat 90. XX wieku wrócono do wytwarzania koralików.
Produkcja mały|Koralik Kiffa, cylinder Szkło pokruszone na proszek jest mieszane ze spoiwem, takim jak ślina lub guma arabska rozpuszczona w wodzie. Dekoracje na nich wykonuje się z przygotowanej masy szklanej, tj. pokruszonego szkła zmieszanego ze spoiwem przez nakładanie jej ostrym narzędziem, zwykle stalową igłą. Koraliki są umieszczane w małych pojemnikach, często puszkach po sardynkach i podgrzewane w celu stopienia szkła na otwartym ogniu bez formy. mały|lewo|Sznurek koralików Kiffa Koraliki Kiffa mają różne kształty: trójkąta, rombu, cygara lub kuli. Symboliczne znaczenie mają również kolory: niebieski (błogosławieństwo nieba), biały (dziewictwo), żółty (jak termitów – życzliwość) itd.