Wasilij Nikołajewicz Fiedotow (ros. Василий Николаевич Федотов; ur. w Kamieniu nad Obem, zm. 9 stycznia 1997 w Moskwie) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył 7 klas. Pracował jako szofer, od 1935 służył w Armii Czerwonej, w 1938 ukończył wojskową szkołę piechoty w Omsku. Był dowódcą kompanii w Swierdłowsku (obecnie Jekaterynburg), podczas wojny z Finlandią 1939–1940 walczył na Przesmyku Karelskim, w lutym 1940 został ranny. Później służył w korpusie mechanicznym, a 1940 został przyjęty do WKP(b). Od lipca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w 1942 skończył kursy dowódców pułków przy Akademii Wojskowej im. Frunzego, w lutym 1943 został wyznaczony dowódcą 569 pułku piechoty. Brał udział m.in. w operacji żytomiersko-berdyczowskiej i lwowsko-sandomierskiej. Jako dowódca 569 pułku piechoty 161 Dywizji Piechoty 40 Armii Frontu Woroneskiego w stopniu podpułkownika wyróżnił się w bitwie o Dniepr. 23 września 1943 wraz z pułkiem sforsował Dniepr w rejonie wsi Zarubynci w rejonie kaniowskim w obwodzie czerkaskim, zdobywając przyczółek i odpierając cztery kontrataki wroga. Następnego dnia dowodzony przez niego pułk zdobył wieś Traktomirow. W. Fiedotow został wówczas dwukrotnie ranny.