5 lutego Combe Force udało się odciąć Włochów w Sidi Saleh i Beda Fomm. Te niewielkie siły przytrzymały Włochów wystarczająco długo, aby dać czas na dołączenie do nich pojazdów pancernych 4 Brygady 6 lutego. Większość 10 Armii poddała się następnego dnia w wyniku udanej blokady ich jedynej drogi odwrotu.
Schyłek kariery W marcu 1941 roku został Rycerzem Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego i dwukrotnie w tym roku był wymieniany w dyspozycjach. 3 września 1941 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy 7 Dywizji Pancernej przez gen. Williama Gotta po kosztownej porażce operacji Battleaxe. O’Moore Creagh dowodził później 3 Grupą Zmechanizowaną w 1941 roku oraz obroną dystryktu Hampshire i Dorset w 1942 roku, zanim przeszedł na emeryturę w 1944 roku.
Po wojnie Na emeryturze pracował dla United Nations Relief and Rehabilitation Administration. Zmarł 14 grudnia 1970 roku w Londynie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Royal Military Academy w Sandhurst Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Funkcjonariusze ONZ Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym (Wielka Brytania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1970