Powszechna jest wielojęzyczność. W użyciu są również języki indonezyjski i malajski Moluków Północnych, a także języki innych grup etnicznych (np. buli i patani). Wiele osób zna zupełnie odrębny (nieaustronezyjski) język tobelo. Występują wpływy słownikowe języków północnohalmaherskich (tobelo, ternate, tidore) i lokalnego malajskiego. Dodatkowo użycie języka narodowego w administracji, edukacji i sferze religijnej doprowadziło do przejęcia przez sawai dużego zasobu leksyki indonezyjskiej.
Uchodzi za zagrożony wymarciem. Odnotowano, że stopień jego użycia różni się w zależności od grupy wiekowej. Rolę podstawowych środków komunikacji, przyswajanych jako języki pierwsze, przejmują malajski Moluków Północnych i indonezyjski.
W publikacji z 1980 r. zawarto listy słownictwa sawai i weda. Bliższą dokumentacją tego języka zajmowali się w latach 90. XX w. badacze związani z Summer Institute of Linguistics; owocem ich starań stał się projekt słownika, w 2019 r. opublikowany w wersji internetowej.
Bywa zapisywany alfabetem łacińskim; piśmiennictwo w języku sawai obejmuje teksty religijne. Nie jest szeroko wykorzystywany w charakterze języka pisanego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki południowohalmaherskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji