Kakamauta, Alimake, Lauki, Kapas, Ekajaya, Kolihabbang, Alikallang, Air Mama i Beang (mauta). Według stanu na 2004 r. w regionie nie ma elektryczności ani dostępu do bieżącej wody. Sam język pozostawał w dużej mierze niepoznany aż do pocz. XXI w.
Powszechna jest wielojęzyczność. W edukacji i sferze religijnej dominuje malajski alorski. Pantar zachodni nie jest jednak silnie zagrożony wymarciem. W odróżnieniu od wielu innych autochtonicznych języków regionu pozostaje w powszechnym użyciu i jest przyswajany przez dzieci. Mimo to urbanizacja przyczynia się do osłabienia jego pozycji. W społecznościach migranckich w mieście Kalabahi zaczął być wypierany przez lokalny malajski i język narodowy.
Na pocz. XXI w. badania nad pantar zachodnim prowadził Gary Holton, który skupił swoją uwagę na dokumentacji słabo poznanych języków wyspy Pantar. Wcześniej hobbystyczne starania w tym zakresie podjął jego rodzimy użytkownik Mahalalel Lamma Koly, który zainteresował się lingwistyką jako uczeń szkoły średniej.