szereg luksusowych kamienic o charakterystycznych wykuszowych fasadach.

Od I wojny światowej zajmował się sztukami pięknymi. Tworzył obrazy, w tym krajobrazy i portrety, rysunki, plakaty, litografie, a dla czasopisma „Skamander” grafikiMościbrodzka-Derecka 1975, str. 301. W 1923 wraz z kolegami – Tadeuszem Gronowskim, Antonim Bormanem i Janem Mucharskim − otworzył w Warszawie atelier graficzne „Plakat”Twórczość Tadeusza Gronowskiego w latach 20. na przykładzie wybranych realizacji, Adrian Sobieszczański, Varsavianista. Brał udział w kilku wystawach plastycznych w Polsce oraz w Paryżu. W malarstwie stosował różne techniki, m.in. pastel, gwasz, akwarelę, olejną. Plakaty jego autorstwa znajdują się w kolekcji Muzeum Plakatu w Wilanowie, a rysunek w warszawskim Muzeum NarodowymMościbrodzka-Derecka 1975, str. 301.

W czasie okupacji niemieckiej, od listopada 1940, przebywał w warszawskim getcie. W latach 1940 i 1942 Niemcy zrabowali jego kolekcję dzieł sztuki (nie została odnaleziona po wojnie). Później ukrywał się po „stronie aryjskiej” u Kazimiery ŻuławskiejMościbrodzka-Derecka 1975, str. 301. Aresztowany przez Niemców trafił na Pawiak, a następnie do obozu koncentracyjnego na Majdanku.