Provencio i współpracownicy odkryli następnie w 2000 r., że melanopsyna jest również obecna w siatkówce myszy, szczególnie w komórkach zwojowych siatkówki, i że pośredniczy w niewizualnych zadaniach fotorecepcyjnych.
Mechanizm Kiedy światło o odpowiedniej częstotliwości dociera do oka, aktywuje melanopsynę zawartą w światłoczułych komórkach zwojowych siatkówki (ipRGC), wyzwalając potencjał czynnościowy. Te neuronalne sygnały elektryczne przemieszczają się przez aksony do określonych celów w mózgu, takich jak centrum kontroli źrenic (OPN) w śródmózgowiu. W konsekwencji stymulacja melanopsyny w ipRGC pośredniczy w behawioralnych i fizjologicznych odpowiedziach na światło, takich jak zwężenie źrenicy i hamowanie uwalniania melatoniny z szyszynki.
Jądro suprachiasmatyczne (SCN) jest czasami opisywane jako „zegar główny” mózgu ponieważ utrzymuje rytm okołodobowy, a sygnały nerwowe z ipRGC do SCN porywają wewnętrzny rytm okołodobowy do wschodu i zachodu słońca. SCN odbiera również dane wejściowe z pręcików i czopków przez przewód siatkówkowo-podwzgórzowy, więc informacje ze wszystkich trzech rodzajów komórek światłoczułych (pręciki, czopki i ipRGC) w siatkówce ssaków są przekazywane do SCN.