W marcu 1930 został zwolniony od powszechnego obowiązku wojskowego. W grudniu 1934 ogłoszono unieważnienie zarzdządzeń MSWojsk. na podstawie, których został przeniesiony do pospolitego ruszenia, a następnie zwolniony od powszechnego obowiązku wojskowego, a tym samym utrzymano w mocy zaliczenie do rezerwy w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2177,5 lokatą dla „Rocznika Oficerskiego Rezerw 1934” oraz z przydziałem do 71 pułku piechoty.

Po demobilizacji studiował na Uniwersytecie Poznańskim, a następnie pracował na różnych stanowiskach urzędniczych. Od roku 1929 zatrudniony był w Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych, w związku z czym przeniósł się do Warszawy. Ponadto był członkiem Rady Powiatowej BBWR. W okresie okupacji niemieckiej mieszkał w Radomiu, a po powstaniu warszawskim pracował w Jędrzejowie. Po wyzwoleniu powrócił do stolicy i do czasu przejścia na emeryturę (w roku 1974) pracował w Polskiej Agencji Drzewnej „Paged”, między innymi jako specjalista w dziedzinie tarcicy i brakarz. Zmarł w Warszawie i spoczął na tamtejszym cmentarzu wolskim.

Od roku 1929 jego żoną była Stefania z domu Plewińska, z którą miał córki: Zofię Barbarę (ur. 19 kwietnia 1930) i Wandę Annę (ur. 21 maja 1931) oraz syna Antoniego.