Kościół ucierpiał podczas francuskiej okupacji Rzymu, a w 1829 roku został opuszczony przez wcześniej opiekujących się nim Hiszpanów, którzy zabrali z niego większość ocalałych dzieł sztuki. Zostały one przeniesione do kościoła Matki Bożej z Montserrat (drugiego kościoła narodowego Hiszpanii w Rzymie), część natomiast trafiła do Prado oraz Museu Nacional d’Art de Catalunya. W 1879 roku Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego zakupili opuszczony kościół. Przeprowadzono całkowitą restaurację świątyni, która została ponownie konsekrowana i poświęcona Matce Bożej Najświętszego Serca. W tym czasie główne wejście przeniesiono na koniec kościoła od strony Piazza Navona, natomiast ołtarz główny został przeniesiony na wschodnią stronę. W 1938 roku, w związku z budową obecnej Corso del Rinascimento, musiano przywrócić pierwotną orientację. Wyburzono wówczas wschodnią fasadę, ołtarz główny przesunięto z powrotem na drugi koniec i utworzono nowe wejście, będące częścią budynku wzniesionego na nowej ulicy.
Architektura i sztuka Kościół nie ma dzwonnicy.