Po powrocie z niewoli pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 51 pp w Brzeżanach. 31 sierpnia 1924 został przeniesiony do rezerwy, a w następnym roku zaliczony do pospolitego ruszenia. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Od 1939 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Suwałki.
Po zwolnieniu z wojska pracował jako urzędnik w Dyrekcji Polskiego Monopolu Tytoniowego w Warszawie, a później w Urzędzie Akcyzowym w Białymstoku, a od 1 sierpnia 1931 w Kasie Chorych w Głębokiem. Do 29 kwietnia 1937 był zatrudniony w Ubezpieczalni Społecznej w Wilnie w charakterze pomocnika kancelaryjnego. Stosunek służbowy został z nim rozwiązany (bez wypowiedzenia), gdyż od 30 października 1936 niepełnił obowiązków służbowych z poodu choroby (depresja psychotyczna). 1 sierpnia 1937 zamieszkał we Włochach przy ul. Sienkiewicza 27. Od 1938 w był pracownikiem Lasów Państwowych w gajówce Powstańce, w gminie Szczebro-Olszanka.