Bitwa o Ramree – starcie zbrojne stoczone podczas wojny na Pacyfiku na birmańskiej wyspie pomiędzy siłami brytyjskimi a japońskimi, trwające od 21 stycznia do 22 lutego 1945 roku.
Bitwa ta znana jest z doniesień, jakoby setki japońskich żołnierzy zginęły z rąk krokodyli na namorzynowych bagnach wyspy. W niektórych wydaniach Księgi rekordów Guinnessa zdarzenie to opisano jako przypadek największej liczby ofiar śmiertelnych w wyniku ataku ludojadów.
Bitwa Bitwa została stoczona w ramach działań XV Korpusu Indyjskiego, który prowadził przygotowania do ofensywy na Rangun. Po przygotowaniu artyleryjskim 21 stycznia na wyspie wylądowały oddziały indyjskiej 26 Dywizji Piechoty, które nie napotkały większego oporu – Japończycy spodziewali się desantu w innym miejscu wyspy i poczynili ku temu przygotowania. W następnych dniach Brytyjczycy posuwali się w głąb zajmowanych pozycji i prowadzili z powodzeniem kolejne desanty w innych miejscach na wyspie, a opór Japończyków albo był przełamywany, albo na niektórych obszarach w ogóle nie występował. Początkowo celem było opanowanie takiej części Ramree, by możliwa stała się operacja lotnicza na potrzeby ofensywy w kontynentalnej Birmie, jednak 4 lutego oddziały brytyjskie otrzymały rozkaz opanowania całej wyspy.